Blog
Zënter datt de Jesus mech befreit huet, ginn ech net méi eleng
Kuerz gesot
De Pascal erzielt vum Fridden a vun der Freed, déi hien am Jesus fonnt huet, nodeems hie vu sengen Ofhängegkeete befreit gouf. Hie beschreift och déi bannenzeg Verännerung no senger Daf a säi Vertrauen op Gott, deen duerch den Hellege Geescht all Dag do ass.
Zënter datt de Jesus mech vu mengen Ofhängegkeete befreit huet an Deel vu mengem Liewen ass, huet sech alles verännert. E Fridden ass a mir agekéiert, deen net méi fortgeet. Haut ass et eng Freed, all Moien opzestoen. Mäin éischte Gedanke geet un hien, a mäi leschte Gedanke vum Dag och.
All Dag ass eng Geleeënheet, him méi no ze kommen, hien ze léieren ze kennen an hie méi gär ze hunn. De Jesus huet mech gerett, a vun där Begéinung wëll ech erzielen.
E Fridden, deen an der Léift vum Papp verwuerzelt ass
Dëse Fridde verbannen ech mat der Léift vu Gott, déi ech a mengem Liewen ugeholl hunn. Eng Léift, déi hien eis alleguer ubitt, an déi ech um Wee mat him ëmmer méi entdecken.
De Jesus seet: „Ech loossen iech de Fridden, ech ginn iech mäi Fridden.“ — Johannes 14:27, Extrait.
A Réimer 5:5 léiert eis, datt d’Léift vu Gott duerch den Hellege Geescht an eis Häerzer ausgegoss ass. Dës Wierder spigelen dat erëm, wat ech erliewen: eng Presenz an eng Léift, déi veränneren, wéi ech duerch all Dag ginn.
D’Léift vum Papp huet net eréischt deen Dag ugefaangen, wéi ech hien ugeholl hunn. Réimer 5:8 erënnert drun, datt de Christus fir eis gestuerwen ass, wéi mir nach Sënner waren. Gott huet eis gär gehat, nach ier mir eis him zougedréint hunn.
No menger Daf ass dat Verstopptent un d’Liicht komm
No menger Daf si schlecht Saachen aus menger Vergaangenheet nees un d’Uewerfläch komm. Wat verstoppt war, gouf un d’Liicht bruecht. Dat war heiansdo ganz schwéier.
An awer huet dëse Wee mech zu enger méi déiwer Fräiheet gefouert, wéi ech mer dat virgestallt hat. Doranner erkennen ech Gott seng Aarbecht a mir: Hie bréngt un d’Liicht, wat sech ännere muss, a rengegt mech, fir mech anescht ze léieren ze liewen.
„Wa mir eis Sënne bekennen, ass hien trei a gerecht, fir eis se ze verzeien an eis vun all Ongerechtegkeet ze rengegen.“ — 1. Johannes 1:9.
Ech entdecken, datt d’Liewe mam Jesus och dëse Wee vun der Verännerung ass. Hie schafft weider un eisem Häerz, och wann et schwéier ass, duerch dës Aarbecht ze goen.
Léiere gär ze hunn a lassloossen, wat eis zerstéiert
Dem Jesus méi no ze kommen heescht och, mäin Nächste gär ze hunn, net iwwer hien ze riichten a mech ëmmer méi wéi de Jesus ze behuelen. Ech wëll, datt d’Léift, déi ech kréien, och verännert, wéi ech déi aner gesinn a mat hinnen ëmginn.
D’Sënn kann net méi déi Plaz hunn, déi si fréier a mengem Liewen hat. Wat eis schuet, eis zeréckhält an eis vu Gott ewechbréngt, muss fort. Dat heescht net, datt mir op eemol perfekt ginn: Et ass e Kampf, an deem mir hie brauchen.
An dësem Kampf kënne verschidde Saachen eis onméiglech virkommen. Mee wann de Jesus iwwer d’Rettung schwätzt, seet hien: „Fir d’Mënschen ass dat onméiglech, mee fir Gott ass alles méiglech.“ — Matthäus 19:26.
Op hie setzen ech mäi Vertrauen, fir weiderzegoen an aus deem erauszekommen, wat mech gefaangen hält. Deen, dee mech befreit huet, begleet mech weider.
E Liewen an Iwwerfloss, och matzen a Prüfungen
De Jesus schwätzt vum Liewen, dat hie gëtt: „Ech si komm, fir datt d’Schof d’Liewen hunn an et an Iwwerfloss hunn.“ — Johannes 10:10, Extrait.
Wann ech vun Iwwerfloss schwätzen, mengen ech keng Suen. Ech menge dëst Liewen, dat a mir Wuerzele schléit: Fridden, Léift an d’Freed, Gott ze kennen a mat him ze goen.
Et ginn nach ëmmer Prüfungen. Mee ech ginn anescht duerch si, well ech weess, datt Gott bei mir ass a mir bis zum Schluss doduerch hëlleft. Seng Presenz mécht se manner schwéier ze droen. Ech sinn net méi eleng.
No senger Operstéiung huet de Jesus senge Jünger dëst Versprieche ginn: „A kuckt, ech si bei iech all Dag, bis un d’Enn vun der Welt.“ — Matthäus 28:20, Extrait.
Gott wunnt duerch den Hellege Geescht an eis
De Jesus ass operstanen. Eis Bezéiung mat him liewe mir haut: Gott wunnt duerch den Hellege Geescht an eis.
An Johannes 14:16–17 annoncéiert de Jesus, datt de Papp senge Jünger den Tréischter gëtt, de Geescht vun der Wourecht, dee bei hinne bleift an an hinne wäert sinn. Duerno seet hien: „Ech loossen iech net als Weesekanner zeréck, ech kommen zu iech.“ — Johannes 14:18.
Wann ech Kraaft brauch, wenden ech mech un hien. Wann ech Trouscht brauch, fannen ech bei him eng Léift, déi ech wéi d’Ëmäermung vun engem Papp beschreiwe kéint. Hien erneiert an ënnerstëtzt mech. Seng Presenz begleet mech all Dag.
Dës Begéinung wënschen ech iech och
Wann dir dës Wierder liest oder héiert, hoffen ech, datt och dir eisem Här begéine kënnt. Deen, dee mech gerett huet, kann och iech retten.
Egal wat mir fréier gemaach hunn, egal mat wat mir haut nach kämpfen: Gott huet eis weider gär. Seng Léift invitéiert eis, bei hien ze kommen an eist Liewe vun him veränneren ze loossen.
Haut ginn ech net méi eleng. An all Dag ass eng nei Geleeënheet, hie besser ze léieren ze kennen, hie méi gär ze hunn a mäin Nächste gär ze hunn.
Bibelzitater fir dësen Artikel aus der franséischer Louis Segond (1910) iwwersat. Passagen ouni Gänseféiser si fräi Formuléierunge mat hirer Referenz.