Firwat flüchten esou vill Männer virun hirer Roll? Déi onbequem biblesch Wourecht

Originaltoun op Franséisch. Ënnertitele ginn automatesch an der Sprooch vun dësem Site ugefrot, jee nodeem wéi eng Spueren op YouTube disponibel sinn.

Dëse Player gëtt vu YouTube am erweiderten Dateschutzmodus geliwwert. Beim Luede ginn technesch Informatiounen u Google iwwerdroen; bei der Notzung kënne jee no Ären Astellungen an deene vu YouTube weider Veraarbechtunge stattfannen. Dateschutz

Fir dës Sprooch ass eng Ënnertitelspur publizéiert. Dir kënnt d’Ënnertitelen am YouTube-Player änneren.

Transkriptioun

Transkriptioun fir d’Liesen ugepasst. D’Bibelzitater ginn d’Wierder aus dem Video erëm.

Moien, haut wëll ech mat iech iwwer en Thema schwätzen, dat mech déif beréiert.

Ech schwätzen iwwer de Papp, de Mann am Bestietnes an d’Roll vum Mann.

Ech schwätzen net als Expert, mee als e Mann, dee gefall ass a vill Feeler gemaach huet.

Ech gehéieren zu deene Männer, déi virun hirer Verantwortung geflücht sinn, net aus Mangel u Léift,

mee virun allem aus Houfert, aus Egoismus, wéinst dem Ruff vun der Welt an hirer Verféierung.

Ech hu gemengt, ech géif Fräiheet sichen, mee a Wierklechkeet sinn ech viru menger Verantwortung geflücht.

An der Bibel gëtt et e Vers, dee mech déif beréiert huet: „Houfert kënnt virum Verderwen an Iwwerhieflechkeet virum Fall.“ Spréch 16:18.

D’Welt huet mech gleewe gelooss, ech wier staark, mee tatsächlech sinn ech geflücht, fortgaangen an hu keng Verantwortung iwwerholl.

Ech hu gemengt, ech wier fräi, mee ech war e Sklav.

Fir d’Roll vum Papp a vum Mann am Bestietnes, a vum Mann am Allgemengen, ze verstoen, hunn ech op Gott gekuckt.

Gott ass elo wéi e Papp fir mech. Hien ass kee Papp, deen net do ass, dee schweigt oder dee fortleeft.

Et gëtt e ganz schéine Vers, Psalm 68:6: Gott ass de Papp vun de Weesekanner.

Wéi ech mech verluer hunn, ass Gott bei mir bliwwen, trotz all menge Feeler an all de Sënnen, déi ech begaangen hunn.

Hien ass do bliwwen an huet drop gewaart, datt ech bei hien zréckkommen.

Wéi am Gläichnes vum verluerene Jong: De Papp waart, hie kuckt an d’Wäit, mee hie mécht seng Dieren ni zou.

Ech dogéint hunn d’Dier fir Gott zougemaach. Ech hunn hie vill Jore laang ignoréiert.

Als Jugendlechen hunn ech all Owend gebiet. Leider ass dat verluer gaangen, wéi ech erwuesse gi sinn.

Mee Gott ass bei mir bliwwen, och wann ech hie komplett ignoréiert hunn.

Beim Liese vun der Bibel hunn ech d’Roll vum Mann verstanen. E Mann ass keen Herrscher, mee éischter e Beschützer.

Déi éischt Sënn vum Mann war, net agegraff ze hunn. Wéi beim Adam:

Gott huet dem Adam gesot, hie soll den Apel net iessen, an hien huet seng Fra net dovun ofgehalen, obwuel si nieft him war.

D’Roll vum Mann am Bestietnes ass ganz einfach: „Dir Männer, hutt är Frae gär, wéi Christus d’Kierch gär hat.“ Epheser 5:25.

Jesus Christus ass net fortgaangen, wéi d’Kierch onvollkomme war. Hien ass net geflücht, wéi et wéi gedoen huet, mee hien huet säi Liewe ginn.

Gär hu wéi de Jesus heescht net herrschen oder fuerderen, mee sech opferen a virun allem säin Nächste gär hu wéi sech selwer.

Am Bestietnes wollt ech de Virdeel ouni d’Kräiz, ouni d’Verantwortung ze droen.

D’Welt huet mech belunn, an ech hu mech vun der Welt ronderëm eis täusche gelooss.

Wat seet d’Welt eis? Verwierklech dech selwer, opfer dech net.

An der Bibel gëtt et e Vers, dee vill seet: „Wien säi Liewe rette wëll, wäert et verléieren.“ Matthäus 16:25.

Wat d’Welt Fräiheet nennt, nennt Gott Flucht. Dat hunn ech verstanen, wéi ech viru menger Famill geflücht sinn.

Gott huet mech net verworf. Hien huet mech just zurechtgewisen, wéi Elteren hir Kanner zurechtweisen, wa se Dommheete maachen.

Wéi et an Hebräer 12:6 steet: Den Här weist deen zurecht, deen hie gär huet.

Zurechtweisung ass keng Strof, mee en Zeeche vu Léift.

Wa mir eis Kanner net zurechtweisen, maache si ëmmer erëm déi selwecht Feeler an ëmmer méi schlëmm Dommheeten.

Dat weess jiddereen, dat ass wouer. Gott huet mir ganz kloer gewisen, datt ech viru mir selwer geflücht sinn, wéi ech viru menger Famill geflücht sinn.

Mir mussen net perfekt sinn. Mir musse just mir selwer sinn an e rengt Häerz hunn.

Wéi am Psalm 51, wou den David Gott freet: „O Gott, schaf a mir e rengt Häerz.“

Haut schwätzen ech mat de Männer, de Pappen, de Männer am Bestietnes an den zukünftege Pappen.

Du bass net disqualifizéiert, well s du gefall bass. Nëmme wann s du dech weigers opzestoen, deng Feeler an deng Sënnen zouzeginn.

Enges Daags wäerten deng Kanner vun dir schwätzen. D’Fro ass einfach: Schwätze si vun engem Mann, deen do war, oder vun engem, deen net do war an dee fortgaangen ass?

Duerch d’Daf huet Gott mech vun all mengen Ofhängegkeete befreit.

Elo sinn ech en Zeie vu senger ganzer Guttheet, senger ganzer Kraaft an allem, wat hie fir mech als Papp ass.

Gott erneiert d’Männer. Hien erneiert d’Pappen an d’Familljen.

Wann s du e richtege Mann gi wëlls, brauch et Demut, Ëmkéier, Verantwortung a virun allem Léift.

Gëff denge Kanner e Beispill a maach däi Bescht.

Soll Gott sech mat Léift ëm eis all këmmeren.

Merci, Här, fir alles, wat s du scho fir eis Männer gemaach hues.

Merci fir alles, wat s du nach fir eis maache wäerts.

Denk un all déi Familljen, déi kuerz virun der Trennung stinn.

Bréng se erëm zesummen. Solle si erëm staark sinn, staark an dir, Här. Merci, am Numm vum

Jesus. Amen.